ضرورت بکارگیری منابع در نقاط هدف

اميرالمؤمنين (ع) در نامه اي كه به يكي از كارگزاران خود مينويسد

 در زماني كه ابن راشد و يارانش از كوفه گريخته بودند ميفرمايد:

«... اين نامه اي است از بنده خدا اميرالمؤمنين علي(ع) به كسي كه نامه من خطاب به او است (يعني كارگزار من)... امِا بعد، عده اي از افراد و نيروهاي ما كه از زيردستان و تابعين حكومت ما بودند، از آنجا گريخته اند و به گمان ميرسد كه به سمت شهر بصره رفته باشند، پس درباره آنها از شهروندان خود تحقيق و پرسش به عمل آور و براي دستگيري آنها به تمام نواحي و بخشهاي تحت قلمرو حكومت خود جاسوساني را گسيل بدار...»

از اين نامه برمي آيد كه وظيفه كارگزاران حكومتي اين است كه از اخبار تمامي عمليات و حركتهاي سياسي و نظامي افراد در حيطه مسؤوليت خويش با خبر باشند.

اهمیت حفاظت پرسنل و امنیت داخلی

در دستور حضرت (ع) به مالك اشتر ميبينيم:

بازرسان مخفي راستگو را به نزد مردم بفرست تا در پنهاني و به طور مخفيانه درباره آنان نظارت و بازرسي كنند. اين كار به جهت انگيزه دادن به آنان است تا در مسووليت خود به خوبي رعايت امانت را كرده و با زيردستان خود به نرمي رفتار كنند.
حضرت علي(ع) كسب خبر از كارگزاران را براي حفظ خود آنان از لغزش ها، امري لازم بر مي شمارد. همچنين از نامه هاي حضرت علي(ع) بر مي آيد كه حضرت كارگزاران خود را به نحو شايسته اي كنترل ميكرده است.

 نامه ايشان به اشعت بن قيس، كارگزار ايشان در آذربايجان، نامه ايشان به نعمان عجلان، كارگزار وي در بحرين، نامه به عبدالله بن عباس، كارگزار ايشان در بصره و نامه ايشان به عثمان بن حنيف انصاري در بصره و... همه نشان از زيركي و احاطه اطلاعاتي حضرت درباره كارگزاران است. نامه ايشان به عثمان بن حنيف در بصره نشان از احاطه كامل اطلاعاتي آن بزرگوار بر كارگزار خويش دارد.

«امِا پس از حمد و درود بر پيامبر اسلام(صلي الله عليه و آله و سلم) اي پسر حنيف، به من خبر رسيده است كه يكي از جوانان بصره تو را به طعام دعوت كرده است و به سوي آن شتابان و با عجله رفته اي و خورشت رنگارنگ و گوارا و لذيذ براي تو آورده اند، پس بنگر به آن غذايي كه دندان هايت را برآن فشرده اي و آن را ميجوي و...»